Het is grappig hoeveel mensen de laatste jaren zich de vraag hebben gesteld waarom Apple zo succesvol is, terwijl hun winstmarges zo enorm hoog liggen. Minder power, minder vooruitgang, veel meer geld en toch een succesformule. 

Nochtans heeft Steve Jobs dit in ‘97 al eens uitgelegd… maar nog niet zoveel organisaties hebben  er al daadwerkelijk naar geluisterd. 

Gisteren was het volop iPad dag, de liveblogs kwamen als paddestoelen uit de grond en toch was ik niet aan mijn Macbook gekluisterd. En daar was eigenlijk ook geen reden toe omdat ik niet het gevoel had dat er veel nieuws uit de bus ging komen. Hij is absoluut, beter en sneller, maar ik weet niet of hij écht anders is. Zou ik hem willen… ja, zou ik hem kopen… nee. Voor mij ontbrak er een feature die me ging doen dromen, over nieuw gebruik en nieuwe mogelijkheden. Vorig jaar kondigde Apple bv. aan dat ze een patent hadden aangevraagd om een e-ink laag te persen tussen het led-scherm, om zo te kunnen schakelen tussen beide. Geniaal, maar nu hebben ze voor mij althans een snellere, scherpere iPad 2 en niets meer. Jammer, maar hopelijk zal de 4G functie andere fabrikanten ertoe verplichten ook 4G toestellen te doen uitbrengen en zal dit zorgen voor enige druk op onze mobiele providers. Still smells like innovatie. Revolutie kan ook maar dat moeten we nog ondervinden.

Dit is voor mij minstens een even grote innovatie als de iPad. Het gaat hier niet om complexiteit en iets helemaal nieuw creëren waar je patenten en IPR’s op kunt plakken. Het gaat om bestaande elementen combineren met nieuw gebruik. Hoe elementair het soms maar ook is, je hebt er iets aan als mens en dat is uiteindelijk wat telt, dat is meer dan een incrementele innovatie.